Չարն է փռել թևերը

Խարխափներում այս խավար,

Ամեն մարդ իր հոգսերում

Լույս է փնտրում ու հնար£

 

Դարը բերել է բազում

Խնդիրներ բարդ ու դժվար,

Հոգիս նվվում է ցավից`

Սիրելիներիս համար£

 

Ախ, իմ անուշ ու բարի

Հարազատներ անհամար,

Ամեն ինչ լավ կլինի`

ԵՍ ԿԱՂՈԹԵՄ ՁԵԶ ՀԱՄԱՐ£

 

Չարի գործիք իշխաններ

Միշտ եղել են դարեդար,

Աստըված աներ մեր գլխին

Մի իմաստուն արքա գար£

 

Ու տառապում է հոգիս,

Ո°չ դեղ ունեմ, ո°չ էլ ճար,

Հանճարեղ է սատանան,

Տեր իմ, Նեռին եդիս տար£

 

Ու թե իմ այս խոսքերից

Դուք համարեք ինձ հիմար,

Անգամ իմ թեժ թշնամիք,

ԵՍ ԿԱՂՈԹԵՄ ՁԵԶ ՀԱՄԱՐ£

 

 

 

 

Դու ինձ անզգույշ հանկարծ չսիրես,

Ես այս աշխարհում ոչ մի բան չունեմ,

Սիրավառ սրտիս ունկն չդնես,

Ես փուչ դայլայլող անբույն թռչուն եմ£

 

Իսկ քեզ փառահեղ պալատն է սպասում,

Պուռպուռ թիկնոցը արքայահարսի,

Փույթ չէ, որ իմ բորբ արյունն է հոսում,

Ինձ տանում դեպ վեհ ծիրը Պառնասի£

 

Ես իմ փշերը պիտի տրորեմ,

Հետքերս երկնեն, կակաչներ ծնեն,

Բոկոտն քայլքս արյունով ջրեմ,

Աշխարհը մի քիչ խաշխաշով սնեմ£

 

Ու երբ վար նայես քո ապարանքից,

Դու ինձ կհիշես ու կվեհանաս,

Հրճվանքներ կապրես իմ կարմիր հետքից,

Մի անուշ հուշով դու կարբենաս£

 

Իսկ հիմա անզգույշ դու ինձ մի սիրիր,

Ես այս աշխարհում անբույն եմ, անմաս,

Միայն անունդ սրտիս նվիրիր,

Որ մի օր  հետս վեր հանեմ Պառնաս£

Արդյոք դու գիտե±ս,

Թե որքան շատ ես

Իմ հույզերի մեջ,

Ինչ ճոխ ես ներկում

Կտավներս պերճ,

Սուզում հույզերի

Անհունը անվերջ,

Հետո հանում վեր,

Խառնում աստղերին`

Անձիս կարգելով

Ցնորքիս գերին£

Ու չեմ հասկանում`

Ինչ վիհում եմ ես,

Ու չեմ ըմբռնում`

Արդյոք դու ինչպե±ս

Արեցիր այնպես,

Որ այս տարիքում

Իմ հոգու խորքում

Խենթ պատանու պես

ԿԱՐՈՏՈՒՄ ԵՄ ՔԵԶ£

 

 

 

* * *

 

Տառապում է սիրտը իմ`

Նրա ընտրյալը չկա,

Հույս է դրել հավատքին,

Որ նե կգա, նե կգա£

 

Տրորվում է իմ հոգին`

Աչքերիս լույսը չկա,

Նրանք հառել են ճամփին,

Թե նե կգա, նե կգա£

 

Սիրտս ասում է մտքիս

(Իմ բորբ արյունը վկա).

Սերս հուր է ահագին,

Ա¯խ, նե կգա, նե կգա£

 

Այսպես սիրտս ու հոգիս

Տենչ ունեն մեծ ու հսկա

Ու կարգադրում են աչքիս`

Հարիր կգա, նե կգա£

 

 

 

* * *

 

Ամեն պատի մեջ ես մի դուռ տեսա

Ու որոշ դռներ ինձ պատ թվացին,

Դեպի մահ տանող թունելին հասա,

Բայց և ետ դարձա` ինչպես նորածին£

 

Աշխարհում բազում սենյակներ մտա`

Ուրվականի պես պատեր ճեղքելով,

Ա¯խ, ցավոք, ես ինձ մի տուն չգտա`

Հյուրանոցներում կյանքս վատնելով£

 

Բայց հոգիս էլի պատանի մնաց`

Չորացած գանգս պատեպատ տալով,

Ցանկացած սենյակ ինձ պալատ թվաց`

Թեկուզ մի ջարդած աթոռ գտնելով£

 

Քանդեք պատերը, աղաչում եմ ձեզ,

Սիրտս ծաղկազարդ դաշտ է որոնում,

Սիրո դռներն եմ էլի թակում ես

Այս սև պատերի ցամաք զնդանում£

 

Ամեն պատի մեջ ես մի դուռ տեսա,

Ու էլի սիրուս դուռը սև պատ է,

Քանդիր պատերս, իմ սիրո մուսա,

Մեջս դուռ ու պատ քանդող հավատն է£

 

 

* * *

 

Մի ռետին տվեք` անցյալս ջնջեմ,

Այսօր ես սիրուց հարբած ու քաջ եմ,

Ապագայիս նոր հույզ է նշմարվում,

Հոգիս  տանջվում է, սիրտս` ճմլվում£

 

Ուզում եմ նորից ճախրել մովերում,

Նորից կրակվել սիրո բովերում,

Որ գահակալեմ երկնի տարփանքին

Ու տիրակալեմ ողջ տիեզերքին£

 

Նորից կրկնեմ սայթաքներս հին,

Նորից հավատամ սին ցնորքներին,

Մոռացման մատնեմ բազում վերքերս,

Թող նորից հորդան անհագ կրքերս£

 

Կյանքիս մատյանի գիրը ուրանամ,

Ցավի հուշերս թող անէանան,

Այսօր ես սիրուց հարբած ու քաջ եմ…

Մի ռետին տվեք` անցյալս ջնջեմ£